آینده‌ی نیروی دریایی آمریکا، ابهامات و سوالات

آینده‌ی نیروی دریایی آمریکا، ابهامات و سوالات

آینده‌ی نیروی دریایی آمریکا، ابهامات و سوالات

کابینت

سقف کناف

موزه خلیج فارس

ژئوپلتیک خلیج فارس

اسناد خلیج فارس

نقشه های خلیج فارس

برگزیده هفته

رویدادهای خلیج فارس

آمار سایت


بازدید روز

۴۴۰

بازدید دیروز

۱۵۲۸

بازدید ماه

۱۶۳۹۵

بازدید کل

۶۰۰۵۹۱۰

افراد آنلاین

۱۴۰

آینده‌ی نیروی دریایی آمریکا، ابهامات و سوالات

تاریخ:۱۳۹۹/۰۲/۰۵

 

آینده‌ی نیروی دریایی آمریکا، ابهامات و سوالات

 

همانطور که در گزارش موسوم به "Force Design 2030" رونمایی شده است، سؤالات مهم و چالش های بسیاری برای تفنگداران دریایی ایالات متحده از جمله برای متحدین و شرکای ایالات متحده است.

 

در اواخر ماه مارس ، فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده (USMC) ، ژنرال دیوید برگر ، از گزارش "چیدمان نیروها ۲۰۳۰" رونمایی کرد ، گزارش جدید خود که شامل آخرین پیشنهادات تفنگداران دریایی برای ایجاد تغییر در نیروی دریایی آمریکا است. در میان گزاره‌های مورد توجه، کاهش اندازه نیرو و حمل و نقل با مخازن اصلی در اولویت است. اما تغییرات ارائه شده همچنین سؤالاتی را ایجاد می کند، به عنوان مثال منظور از قابلیت همکاری با متفقین و شرکا که این گزارش به آن‌ اشاره کرده چیست؟

 

این عبارت برای اولین بار در ژوئیه سال ۲۰۱۹ وقتی که پنتاگون برنامه ریزی جدید خود را صادر نمود ، باعث ایجاد ابهاماتی شد. در واقع این موضوع شامل تداوم رقابت با قدرت‌های بزرگ و - به ویژه در مورد USMC - تمرکز روی اقیانوس هند و اقیانوس آرام است.  پیشنهادهای جدید بیانگر ایده های اولیه تفنگداران دریایی در مورد چگونگی تغییر شکل نیروهایشان در دهه آینده متناسب با دیدگاه برگر است و پیامدهای آشکاری را هم برای سازمان‌های USMC و هم برای برنامه های با قابلیت بالا ایجاد شده، نشان می دهد.

 

چشم انداز برگر برای واحدهای پراکنده تر و با قدرت شلیک دقیق که قادر به فعالیت در "مناطق درگیری مسلحانه" با قدرت‌های اصلی بالقوه - به ویژه چین هستند. اما در میان آخرین پیشنهادات، کاهش ۱۲۰۰۰ نفری در تعداد کلی تفنگداران دریایی است. کاهش بیش از سه چهارم واحدهای توپخانه هم جزئی از این برنامه است. در ادامه کاهش اسکادران‌های هلیکوپتری و حمل و نقل سبک، تعداد هواپیماهای اف-۳۵ (پیش بینی شده خط مقدم) به ۱۰ فروند هواپیما در هر اسکادران است، در حالی که این طرح در حال حاضر برای نیمی از اسکادران ها ۱۶ عدد است و حاکی از کاهش حدود ۵۰ یا بیشتر در تعداد اف-۳۵های فعال است.

 

به گفته برگر ، این کاهش ها می تواند موجب صرفه جویی ۱۲ میلیارد دلاری برای دولت آمریکا شود و به تبع آن باعث افزایش سه برابری توپخانه موشکی و افزایش چشمگیر سرمایه گذاری در سیستم های هوایی می‌شود.

 

بینش فرمانده مطمئناً توجه بسیاری از افراد را به خود جلب کرده است، اما باعث شک و تردیدهایی نیز شده است. یک انتقاد این است که مجموعه ای از سناریوهای ممکن را بیش از حد ساده تصور می کند و باعث کاهش انعطاف پذیری در پاسخ به دشمتان می شود ، اگرچه فرمانده اصرار دارد که این برنامه ظرفیت لازم به عنوان نیروی برتر مقابله با بحران‌های پیش روی ایالات متحده را حفظ خواهد کرد.

 

نگرانی دیگر این است که این طرح ممکن است نیروهای مقاومت پذیر و مؤثر قادر به فعالیت در داخل "حباب"[درگیری] را ارائه ندهد. در تفسیر خود برگر در مورد برخی از توصیه ها و نگرانی ها در مورد اینکه آیا آنها نیرویی ساماندهی خواهند کرد که بتواند به طور مؤثر عمل کند و خود را در یک محیط بسیار چالش برانگیز حفظ کند ، مطرح می شود.

 

اما نکته مهم تر این فرض است که فرمانده بر آن تأکید دارد که "ما به اندازه کافی منابع اضافی دریافت نمی‌کنیم". مطمئناً این امر نه تنها با دیگر روسای خدمات ایالات متحده بلکه در میان متحدین و شرکای فراتر از آن طنین انداز خواهد شد.

 

ترجمه موسسه بین المللی مطالعات راهبردی IISS  از مرکز مطالعات خلیج فارس:

 (https://www.iiss.org/blogs/military-balance/2020/04/united-states-marine-corps-future-force-design)

 



دیدگاه خود را بیان کنید