در لیبی کی به کی است؟

در لیبی کی به کی است؟

ماه ها است که نیروهای دولتی تحت حمایت سازمان ملل متحد برای کنترل لیبی با فرمانده مخالفان، ژنرال خلیفه حفتر درگیر شدند، و به تدریج پای قدرت­های خارجی نیز در این منازعه باز شد. در اینجا به بازیگران اصلی درگیر در این منازعه می پردازیم:

کابینت

سقف کناف

موزه خلیج فارس

ژئوپلتیک خلیج فارس

اسناد خلیج فارس

نقشه های خلیج فارس

برگزیده هفته

رویدادهای خلیج فارس

آمار سایت


بازدید روز

۹۰۸

بازدید دیروز

۱۴۲۵

بازدید ماه

۲۶۵۷۶

بازدید کل

۶۱۳۳۶۲۰

افراد آنلاین

۱۰۰

در لیبی کی به کی است؟

تاریخ:۱۳۹۹/۰۴/۲۰

در لیبی کی به کی است؟

 

ترجمه مقاله شورای روابط خارجی توسط

مرکز مطالعات خلیج فارس

ماه ها است که نیروهای دولتی تحت حمایت سازمان ملل متحد برای کنترل لیبی با فرمانده مخالفان، ژنرال خلیفه حفتر درگیر شدند، و به تدریج پای قدرت­های خارجی نیز در این منازعه باز شد. در اینجا به بازیگران اصلی درگیر در این منازعه می پردازیم:

 

دولت وفاق ملی

سازمان ملل متحد در سال 2015، به طور رسمی با اعلام حمایت و تأیید انتخابات سال 2014 لیبی، دولت وفاق ملی را به عنوان دولت قانونی این کشور شناسایی کرد. دولت وفاق ملی لیبی مستقر در پایتخت طرابلس، توسط نخست وزیر فائز السراج  هدایت می شود و بخش هایی از غرب این کشور را کنترل می کند. نیروهای مسلح دولت وفاق ملی بقایای ارتش رسمی لیبی و همچنین شبه نظامیان محلی را با بیش از سی هزار مبارز تشکیل می دهند. دولت وفاق، کمک­های نظامی قابل توجهی را از ترکیه ، ایتالیا و قطر دریافت می کند.

 

ارتش ملی لیبی

ارتش ملی لیبی مستقر در بنغازی، از نیرویی در حدود بیست و پنج هزار جنگجو، به رهبری خلیفه حفتر، ژنرال سابق که به معمر قذافی در رسیدن به قدرت کمک کرده است و پس از سقوط قذافی با سیا همکاری نزدیکی داشته تشکیل شده است. ارتش ملی لیبی در آوریل سال 2019 حمله به طرابلس را آغاز کرد و امروز بخش بزرگی از شرق و جنوب لیبی را در کنترل دارد. حفتر ادعای حاکمیت نظامی بر مناطق شرقی این کشور را در آوریل 2020 داشته است، اگرچه این امر تحقق نیافته است ، و اساساً مبارزات وی برای گرفتن غرب لیبی به دلیل مخالفت نیروهای دولت وفاق ملی لیبی بی نتیجه مانده است. پشتیبانان ارتش ملی لیبی شامل مصر ، فرانسه ، امارات متحده عربی و روسیه هستند. نکته قابل توجه این است که امارات متحده عربی هواپیماهای بدون سرنشین مسلح را در اختیار ارتش ملی لیبی قرار داده است، در حالی که گفته می شود روسیه مزدورانی را برای حمایت از این گروه به لیبی ارسال کرده است. در ماه ژانویه، ارتش ملی لیبی تولید و صادرات نفت را متوقف کرد و بالغ بر 4 میلیارد دلار به اقتصاد این کشور ضربه وارد کرد.  

 

مجلس نمایندگان

مخالف دولت وفاق ملی لیبی مستقر در شرق، مجلس نمایندگان این کشور است. گفتنی است قوه مقننه، که از آن به عنوان مجلس نمایندگان لیبی یاد می­شود، در سال 2014 ایجاد شده تا مسئولیت موقت حکمرانی بر کشور را تا زمان نگارش قانون اساسی جدید این کشور بر عهده بگیرد. این مجلس به بهانه­ی "انتصابی بودن" و حمایت از اسلام­گرایان، از شناسایی دولت وفاق ملی لیبی خودداری و هنگامی که شبه نظامیان افراطی بر طرابلس غلبه کردند، مجلس نمایندگان به شهر شرقی توبروق نقل مکان کرد. سخنگوی مجلس، صالح، رئیس دولت رقیب است و ژنرال سابق خلیفه حفتر را برای رهبری ارتش ملی لیبی در سال 2014 به خدمت گرفته است ، و آن را به عنوان نیروهای مسلح رسمی این کشور یاد می­کند، هرچند که کارشناسان می گویند که مجلس نمایندگان کنترل کمی روی حفتر دارد.

 

روسیه

روسیه از مجلس نمایندگان و ارتش ملی لیبی پشتیبانی می کند ، به دنبال تأمین معاملات نفت و ساخت و ساز در لیبی است که دارای بیشترین ذخایر نفتی و چهارمین ذخایر گاز طبیعی در قاره افریقا است. فرماندهی ایالات متحده در آفریقا گفته است که تاکنون حدود دو هزار مزدور متعلق به گروه واگنر مستقر تحت حمایت روسیه که در کنار ارتش ملی لیبی جنگیده اند، شناسایی شده است. مسکو گزارشات مبنی بر دستگیر شدن روسها در لیبی را رد کرده است ، اما بنا بر گزارش ها در ماه مه سال 2020 بیش از ده­ها هواپیمای جنگنده برای پشتیبانی از پیمانکاران نظامی خصوصی ارسال شده است. در همین حال ، مسکو محکومیت ارتش ملی لیبی در سازمان ملل را وتو کرده و به مجلس نمایندگان اجازه چاپ ارز رقیب لیبی در روسیه را داده است.

 

ترکیه

مانند روسیه ، دخالت ترکیه در لیبی ، جایی که از دولت وفاق ملی لیبی پشتیبانی می کند ، ناشی از تمایل به حضور بیشتر در منطقه است. به طور خاص ، آنکارا به دنبال گسترش کنترل خود در زمینه ذخایر انرژی در مدیترانه شرقی است و امیدوار است که برخی از قراردادهای ساختمانی را که پس از سقوط قذافی در سال 2011 از دست داد ، دوباره به دست آورد. در ماه ژانویه ، بیش از صد افسر و دو هزار شبه نظامی سوری- که با قول مزد بالا و تابعیت ترکیه مجذوب شده بودند- برای جنگ در كنار دولت وفاق ملی لیبی پس از ماه ها تدارکات نظامی و تجهیز هواپیماهای بدون سرنشین و سیستم های دفاع هوایی، به لیبی فرستاد.

 

گروه های ستیزه جو

ضعف نهادهای دولتی لیبی باعث شده تا گروه های مسلح محلی ظهور و شکوفا شوند. در بعضی از مناطق ، این گروه­ها شرایط امنیتی و اجرای قانون را فراهم می كنند، موضوعی که دولت از انجام آن ناتوان است. با این حال ، گروه های مبارز قدرتمند اسلامی مانند القاعده ، انصار الشریعه و دولت خودمختار اسلامی نیز در سراسر کشور فعالیت می کنند.

 

غیرنظامیان

این جنگ به غیرنظامیان لیبی آسیب­های گسترده­ای از جمله گلوله باران و نزدیکی به خطوط مقدم نبردها، زخمی شدن با وسایل انفجاری و آدم ربایی وارد آورده است. در نزدیکی شهر غربی طارونا ، دولت وفاق ملی لیبی پس از بیرون راندن ارتش ملی این کشور از منطقه ، قبرهای دسته جمعی کشف کرد. مأموریت پشتیبانی سازمان ملل در لیبی تخمین می زند که صدها غیرنظامی در سراسر کشور از زمان آغاز فعالیت حفتر و حمله به طرابلس کشته شده­اند. در همین حال، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تخمین می زند که در جریان منازعات لیبی، بیش از 200000 نفر در داخل آواره شده اند و تقریباً 1.3 میلیون نفر به کمک های بشردوستانه احتیاج دارند.

 

ایالات متحده

اگرچه ایالات متحده با رهبری ائتلاف سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به سقوط قذافی در سال 2011 کمک کرد ، اما دیگر در این کشور حضور مستقیم ندارد و در جنگ فعلی نقش محدودی داشته است. ایالات متحده رسما از دولت وفاق ملی لیبی پشتیبانی می کند اما در نبرد با ارتش ملی لیبی پشتیبانی نظامی برای سراج فراهم نکرده است. نگرانی های اصلی ایالات متحده در منطقه مربوط به مبازرات ضد تروریسم است و ایالات متحده حملات هوایی مشترک با دولت وفاق ملی لیبی را علیه گروه های اسلام گرای لیبی فرماندهی کرده است.

 

Ref: https://www.cfr.org/in-brief/whos-who-libyas-war?utm_content=062720&utm_medium=social_owned&utm_source=tw



دیدگاه خود را بیان کنید